Beni Çizdim Ömür Haritana

Her gün seni görmüşlüğümün etkisinde,bir günümüze ömür adadığım,bir gün görmüşlüğümün hazinesiydi sakladığım içimde görüleni sen olan....karakızım..masumum..Hayatımda yazdığım en zor yazılardan belki de bir tanesi bu.En sevdiğim şiir,yazım sensin ,sen sevdiğimsin belki de ondandır...Sen benim yüreğime kazıdığım kadınımsın isteyerek...Silemedim ki.. 
Kaç zamandır gecelerim sana doğuyor, güneş sana batıyor,biliyor musun?...Batık bir aşkın enkazı olamadım hiçbir zaman..Bana bütün yaptıklarına rağmen,her şeye rağmen payıma düşene razıyım ben senin sevginden...bak yine dimdik ayaktayım yine..Kim görmüş okyanusların kuruduğunu...Kim yaşadığından daha azına razı olabilmiş ki, yaşadığı aşkın ? 
Yalnızım belki ilk bakışta... Fakat çok insanlar geziniyor yaralı kalbimde. Oysa ben sana sarılmak, senin teninde olmak isterken yokluğunun verdiği hüznü taşıyorum... Aklımdan ne geçti biliyor musun? Seni aramak neredeysen sana gelmek bu satırları eline tutuşturmak. Bitmeyecek gibi seni öpmek ve hiç konuşmadan dönmek.... 
Hesaplaşma yüklü bir gecelerin sabahı oldu artık bir tanem,artık bitti üzüntüler...Daha dün bize azap verenlerin şimdilerde benimle uzun uzun görüşmeler yaptıklarını bilseydin keşke veya ben sana anlatabilseydim..Kan ter içinde kaldı dudaklarım sana söyleyemediklerimi kendime haykırmaktan...Duyamadın..Hatırla ömrümün delisi koşar adım coşan sevişmelerimizi....İyi ki Varsın!Düne bağlayan yanım, yarına açılan aydınlığım... Hayallerimin gerçeği, gerçeğin en güzel rüyalarla beslenen halisin..Nasıl bir ortak Duygu paydasındayız inan bazen ben bile anlayamıyorum...Yüreğin değdi yüreğime az önce...”Sen”li anlarım ve “Sen”siz anlarımın mücadelesinin galibi artık sensin..Yaşattıklarınla, yaşattıklarımla seni seviyorum...

Niye yazıyorum biliyor musun ? Hem okuduğunu biliyorum hem de bir daha yaşayamayacağımız anları ebedileştirmek, anlar kaybolsa da yaşamın çarklarında, yazının kalıcılığında korumak yaşadıklarımızı belki de istediğim..
Sen değil belki ama ben tam herşey yolunda yakaladım mutluluğu derken, kocaman bir yalan olduğunu anladım, nasıl bir düşüştür o uçurumdan aşağı, bu duyguyu bilemezsin ki..O kadar çok ay la güneşi yer değiştirdim saymayı bile bıraktım..Ama yine de ağzım sussa,yüreğim,o sussa anılarım yazdırıyor bana...Daha gidecek yolumuz, görecek günümüz var sanıyordum.Yanılmışım...Açık hesap yaşamayı becerebilseydim ben de keşke tıpkı senin gibi.Bir türlü öğrenemedim ki..seni uzaktan seyretseymişim öğrenir mişim..Artık biliyorsun,vazgeçiyorum her şeyden ve koynuma alıyorum hiçliği...Artık yazmayacağım sana..
Zaten biz değildik ki çırılçıplak iki ten..Soymamıştık ki ruhlarımızı da..Aşkın esamesi de yoktu bizde..Aç kaldığımız da sevişmemiş,seviştiğimizde aç kalmamıştık ki..Hiç unuttuk mu aç olduğumuzu birbirimize ruhlarımızı soyduğumuzda..Birbirimizin karşısında çıplak kaldık ama yaşamın karşısında çıplak kalamadık maalesef..
Ben zannetim ki her sevişmemiz hesapsız ve çıplaktı ,her sevişmemiş ruhaniydi..tenim tenine,ruhum ruhuna dokunuyor zannettim di..Gözlerimiz le,ellerimizle,duygularımızla,ruhlarımızla,parmakl arımız,dudaklarımızla ,sertliğimizle,incinmelerimizle ,arzularımızla sevişiyoruz zannetmiştim..bir de açık hesabımız varmış...Ben senin ruhuna dokunurken,terin terime karışırken cenneti buldum derken ...Nereden nereye kara kızım...
Sen de haklısın..Doğrunun eğrilerin karşısında eğilmeye zorlandığı bu yaşamda sen de eğrinin kucağına otursan ne olur ki...Artık biliyorum bu gürültü arasında beni duymama imkan yok..gürültü durduğunda da sen beni duyamayacaksın..

Birtanem bu gece de yalnızım..Düşünüyorumda..Bazen acım oldu seni sevmek , bazen en güzel tebessümüm.. Bazen içimde bir sızı bazen mutluluğum...Bazen herşeyim bazen hiçbirşeyim oldu...ama vazgeçemedim! Seninleyken bazen kalabalıklar içinde bazen yapayalnız oldum...En umulmadık anda sevdim seni , en vurdumduymaz , en sağır ve en körleşmiş taraflarımla...O gece ay tutuldu ve güneş hiç yaklaşmadığı kadar çok yaklaştı dünyaya...Oysa benim çekim alanımda bir tek sen vardın bir de yalnızlığıma ortak sesin , vazgeçemediğim gözlerin vardı hemen yanıbaşımda... 
Ve herşey seni sevmekle başladı...Hayat bazen herşeyden vazgeçmek oldu , bazen bir senden vazgeçememek... Tek zaafım sen oldun ömrümce , bir sana dönemedim sırtımı ve kapıyı çekip hızlıca gitmek hiç aklıma gelmedi! gelmeyecekte...Herşey seni sevmekle başladı... Dünya asla bir toz bulutu olmamıştı zaten. 
Sevmek diye bir şey varmış ve sevince iliklerine kadar hissediyormuş insan varlığını , tüm acıları ve sevinçleri bir anda yaşayıp tüketiyormuş . Varlığın ve yokluğun... ikiside bazen öyle zor ki! Keşke biraz olsun anlatabilsem sana , paylaşabilsem acılarımı seninle , kıyamam ki... Hiç susma istiyorum yanımdayken , aklından geçen herşeyi bilmek istiyorum , hayallerini , korkularını , sakladığın kendini ve kendinden bile kıskandığın sevdanı anlat istiyorum.Zannederim ben seni seveli asırlar oluyor kara kızım ben yeni anlıyorum.. 
Unutma sevdiğim unutma hiçbir direnişimi ve teslimiyetimi unutma.Şimdi sana cevabını veriyorum aklındaki bütün sorularının...Her ayrıntım sende gizli benim.Sana verdiğimden başka ben yok ki bende.. 
Anla canımın içi çırılçıplak bir ruhun karşısında kaç aşk dimdik durabilir.Seni sen gibi seviyorum..

İlkay Özyigit