Sen benim gecemsin.. Karanlık gecemde tek yoldaşımsın..Sen benim günümsün..Parlayan günümde tek tebessümüm..Sen benim dünümsün...Üzüldüğüm her dünde saçımı okşayan sessiz...Sen benim inancımsın hayata güzel kadınım..Bunu anlamakta ,anlatmakta zor ve iddialı ama öyle....Sen benim sevgimsin defalarca söylemekten üşenmeyeceğim... 

Bu anlatılası bir şey değilmiş...Bu bakış şu anda bendeki sana,bana bile öyle yeni ki...Bu sevgi, yaşanmadan bilinmeyenlerdenmiş...Senden başka hiçbir şey görmüyor şu an gözüm..ben seni bu şehirde zamanım doluyorken,zamanın en kuytusunda sevdim ..okşarken mavimiz gözlerimi 
ben uykusuzluk halinde..akreple yelkovan öpüştüğünde sen çoktan yerleşmiştin yüreğimde vakit kısaldıkça kısaldı ömrüme sığmadın ,sığdıramadım seni... 
Düşünsene!..kara kızım..Kendimi sana kaybettiğim her anımda, seni sevmek olmaktı belki sana yazmak..Ya da bir nevi alnına yazılmaktı, sana yazmak...Sen benim son dansımsın )dans bittiğinde, bir ömür gözlerimde aynı buğuyla gezebileceğime yemin etmek sana yazmak.Belki de benim sana hissettiklerimi,hiçbir kalemin yazamıyor olmasıydı sana yazmak..Çünkü seni tarifsiz seviyorum.. 
Belki birgün kısa da olsa ayrı kalacağız...İşte istemesemde..Yokluğumda..bir sağanağa yakalandığında yazılarım akacak parmak uçlarına ..Söylesene biricik eşim..benim için savurur musun onları okyanusuna..